Lexi’s room

Eigenlijk zijn we er laat mee begonnen, maar eigenlijk hadden we toch nog zoveel tijd. Rond de 37e week van mijn zwangerschap was Lexi’s kamertje eindelijk klaar.

Toen we in ons huisje gingen wonen, wisten we meteen welke kamer Lexi’s slaapkamer zou worden. Even de muren opnieuw gewit, grijsbruin laminaat erin en daarna kon het echte werk beginnen. Mijn schoonouders hadden de meubels van Tim zijn babykamer bewaard. Zijn ledikantje, commode en schap voor boven de commode zagen er nog prachtig uit. Het enige jammere: de kleur van de meubels was absoluut niet onze smaak. We wilde graag witte meubels voor de babykamer, en zo gezegd zo gedaan, alle meubels werden geverfd. Was het makkelijker geweest om een geheel nieuwe babykamer te kopen? Ja. Was het goedkoper geweest? Had gekund. Toch zijn we blij met de babykamer die we nu hebben. Er zit namelijk zoveel emotionele waarde aan. Dat Lexi in haar papa’s oude bedje slaapt is voor ons heel bijzonder. 

Omdat we ook een kledingkast nodig hadden reikten we uit naar mijn vader, die het ontzettend leuk vindt om timmerwerk te doen in zijn vrije tijd en er ook nog eens goed in is. Lexi’s kledingkast werd gemaakt in de stijl van de andere meubels, en uiteraard daarna ook roomwit geverfd. De hele kamer stond al maanden vol met babyspullen, die ik allemaal nog moest inruimen. Van kleertjes tot verzorgingsspulletjes, mandjes, verdeelboxen en kleine prulletjes. Toen de meubels er eenmaal inzaten, kon het echte werk beginnen.

Mijn idee van de babykamer was heel veel wit, een beetje grijs en een beetje roze. Zo maakte mijn schoonmoeder een grijs hemeltje met een witte strik, en bijpassende dekentjes. Tim en ik vonden ergens een groot oudroze dienblad, waar we fotolijstjes in hebben gemaakt met teksten en foto’s. Deze hangt prachtig aan de muur. De puntjes op de i moesten nog gedaan worden, en dat waren veel puntjes! Hop, daar ging de volgende lading babykleren weer de was in, en maar strijken en vouwen. Zo stond ik soms een hele dag met de strijkplank voor de tv. Nadat alles gewassen en gevouwen was, moest ik al die duizend dingen nog sorteren ook. Wat een werk. Tip voor mezelf, mocht ik nog eens zwanger zijn: STOP BUYING. Ik heb zo ontzettend veel kleren nooit gebruikt. Het enige waar ik maar niet genoeg van kan hebben zijn luierdoeken en spuugdoekjes. Oh en aankleedkussenhoezen, want Lexi “bakerd haar territorium nogal graag af” als ik haar verschoon. 

De kleren konden uiteindelijk de kast in, en toen was het uitvogelen hoe ik het meest praktisch de commode in kon delen. In de bovenste la liggen haar rompertjes, de luierdoeken, spuugdoekjes, washandjes, sokjes, luiers en zakken voor de luieremmer. In de tweede la liggen wat verzorgingsspullen die ik niet vaak hoef te gebruiken en haar strikjes en mutsjes. In de derde la liggen de kruiken, handdoeken en aankleedkussenhoezen. In de laatste la liggen pakken met luiers. Voor mij werkt deze indeling prima. Op de commode ligt haar aankleedkussen en daarnaast staat een mandje met luiers, billendoekjes en Zwitsal bad-en verzorgingsproducten. 

Een tip voor de babykamer: Keep it simple, en vooral praktisch. Een klein nachtlampje of dimlichtje is ook erg handig. Wij hebben ook een klein elektrisch kacheltje op de vloer staan, deze gebruiken we vooral als we haar omkleden of in bad doen. Binnen een paar seconden is haar kamertje lekker warm, zonder dat we de verwarming hartstikke hoog moeten zetten. Een wasmand is ook handig, want baby’s maken meer vies dan je denkt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s