Previously on mamavanlexi

We gaan even een aflevering terug, of liever een heel seizoen (of tien). Even iets anders. Geen mama blog of baby blog, nee, een blog over mama voordat ik mama was.

Op 1 november 1992 werden mijn ouders  trotste eigenaars van een dochter, die ze de naam Andrea gaven. Ik ben geboren en getogen in een klein dorp in Midden-Limburg, waar ik tot mijn 23e heb gewoond. Ik kom uit een groot gezin, met wel liefst 4 kinderen. Mijn oudere broer, jongere broertje en jongere zusje. Het is altijd druk geweest in huis, dus nu ik op mezelf woon kan het soms akelig stil zijn wanneer er niemand thuis is. Mijn jongere broertje is meervoudig gehandicapt (lees: lissencefalie) en kampt met een ernstige vorm van epilepsie. Door zijn “aandoening” zijn er altijd mensen in huis die voor hem zorgen, naast de zorg van mijn ouders. Wij zijn er mee opgegroeid, dus we weten in principe niet beter. Nooit heb ik het erg gevonden dat er altijd iemand in huis was, het gaf me eigenlijk juist een prettig gevoel. 

Als kind ben ik vaak vrij gelaten in mijn doen, en daar ben ik nog altijd ontzettend blij om. Mijn ouders hebben me nooit aan een strakke lijn gehouden, en dat heeft ervoor gezorgd dat ik altijd respect voor ze heb gehad. Ik ben daardoor best een braaf kind geweest, en een brave puber. Na mijn basisschool heb ik 5 jaar lang VMBO-T gedaan op de middelbare school. In mijn tweede leerjaar bleef ik zitten, puur mijn eigen schuld hoor. In het jaar dat ik bleef zitten leerde ik Tim kennen (papa van Lexi), waar ik een aantal maanden “verkering” mee had. In mijn pubertijd ben ik veel bezig geweest met vriendinnen, uitgaan, liefde(sverdriet) en ga zo maar door, ik was een super random tiener, je weet hoe dat gaat. 

Aan het eind van mijn middelbare school carrière leerde ik iemand kennen, waar ik uiteindelijk bijna 7 jaar een relatie mee heb gehad. In die jaren heb ik mijn diploma gehaald en ben ik aan de opleiding Media Vormgeving begonnen in Eindhoven. Hier heb ik het één schooljaar volgehouden, totdat mijn punten en verstand me influisterden: ‘Oké, dit gaat ‘m niet worden hè meid!’ Omdat ik geen studieschulden wilde en het slim zou zijn om iets anders te gaan doen, ben ik hals over kop op zoek gegaan naar een andere opleiding. Het enige wat me op dat moment leuk leek, was een toekomst in de uiterlijke verzorging. Ik koos voor een kappersopleiding, waar ik mijn diploma na 3 jaar netjes behaald heb. 

Op mijn kappersopleiding werd ik in een klas gezet met een oud leerling van mijn middelbare school, waar ik sindsdien beste vriendinnen mee ben. Mijn tweede pubertijd kwam door haar tot leven, en samen zo gek als een deur hebben we lief en leed gedeeld. Na mijn opleiding, en eigenlijk al aan het eind van mijn opleiding, kwam ik erachter dat dit niet hetgene was wat ik mijn leven lang wilde doen. Wat ik wél wilde doen, dat was nog maar de vraag. Het enige wat ik een tijdje gedaan heb, was fotograferen, een hobby van me. Uiteindelijk kwam ik terrecht in een horlogezaak, waar ik nu nog steeds met plezier naar mijn werk ga. Helaas, geen gigantische carrièreverhalen, ik ben maar gewoon een verkoopster (sorry not sorry). 

Toen mijn vorige relatie stuk liep, heb ik mezelf even van de grond moeten rapen. Ik zat erg met mezelf, en had veel moeite met het vertrouwen van mensen. Ik heb mezelf in die heftige periode terug moeten vinden, en ben er sterker uit gekomen dan ik ooit had durven dromen. Dit vooral dankzij de intense steun van mijn beste vriendin, Tim en mijn familie. De vriendschap met Tim sloeg echter weer over naar een vonk, en uit die vonk is ons kindje ontstaan. We kregen weer een relatie, en na een tijd van romantische filmavondjes, dagjes weg en avondjes uit raakte ik begin 2016 zwanger. 

In juli 2016 zijn we gaan samenwonen, waarna we nog even lekker met z’n tweeën hebben kunnen genieten totdat we in oktober een gezinslid erbij kregen: Lexi. 

In de afgelopen jaren heb ik mezelf ontzettend goed leren kennen, en weet ik wat ik wel en niet wil. Door Tim en door Lexi is mijn leven voorgoed veranderd, in positieve zin. Ik heb vrede met alles wat er in het verleden is geweest, en kijk uit naar wat de toekomst me zal brengen. Er zullen ongetwijfeld nog veel bijzondere, heftige, leuke en verdrietige momenten volgen, but I can do this! 

Een gedachte over “Previously on mamavanlexi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s