Baby update: 5 maanden oud

Waar het soms nog voelt alsof ik haar pas 3 weken geleden op de wereld heb gezet, is het toch al 5 maanden geleden dat Lexi geboren werd.

Weer een aantal mijlpalen, weer een maandje ouder. In de afgelopen weken hebben we verschillende veranderingen gezien bij Lexi. Twee weken geleden kwamen we erachter dat onze jongedame al tandjes heeft, twee stuks wel te verstaan! Het gaat om de onderste twee snijtandjes, die nu een klein stukje uit haar tandvlees steken. Dit verklaart al dat gekwijl en geknaag van de afgelopen maanden. Ergens wist ik dat het eraan zat te komen, maar ik had niet verwacht dat ze er zo snel bij zou zijn! Naast tandjes heeft Lexi er ook weer een prikje bij gekregen. Net nadat ze drie maanden oud werd, mocht ze weer mee naar het consultatiebureau voor haar derde vaccinatie (oh wat een feest – not). Gelukkig had ze er deze keer minder last van dan de keren ervoor. Met een klein beetje verhoging en wat slaperigheid kwam ze er verder goed vanaf.

Sinds een paar weken probeert Lexi vooruit te komen terwijl ze op haar buikje ligt. Ze tijgert wat rondjes af over de vloer. Ook wil ze steeds gaan staan. Zitten op schoot? Hó maar, liever staan op schoot. Ze wipt dan wat op en neer en heeft daar het grootste plezier van. Natuurlijk moeten we haar wel nog vasthouden, nu al kunnen staan zou wel èrg vroeg zijn. 

Qua eten zitten we nog altijd op dezelfde tijden en dezelfde voeding. Het enige verschil is dat ze meer drinkt uit de fles, en meer eet van haar hapjes. Waar ze twee weken geleden nog net een half potje groenten of fruit op kreeg, eet ze nu een heel potje leeg. Ook begrijpt ze het eten van een lepel steeds beter, en doet ze haar mond voor elk hapje vanzelf al wijd open. Wat er nog veranderd is, is het slapen. Het werd hoog tijd om de inbakerdoek af te leren, dus slaapt ze nu vaak in een slaapzak. We bakeren haar wel nog in als ze in de slaapzak een lange tijd wakker blijft en huilt, en tijdens haar nachtrust. 

Ook gaat Lexi nu naar een dagopvang bij het kinderdagverblijf. De eerste maanden na haar geboorte is ze naar een gastouder gegaan, maar omdat onze gastouder ging verhuizen moesten we opzoek naar een ander opvangadres. Er waren helaas maar enkele gastouders beschikbaar, maar deze waren naar ons idee te ver weg of niet “naar onze smaak”. Mijn schoonmoeder kwam met het idee om Lexi dan toch naar een kinderdagverblijf te laten gaan, gewoon in ons eigen dorpje. Hoewel ik Lexi in eerste instantie niet naar een kinderdagverblijf wilde laten gaan, ben ik er nu meer dan tevreden over. De voordelen steken hoog boven de nadelen uit, en Lexi heeft het er prima naar haar zin. Ik kan haar te voet brengen, gewoon lekker in de kinderwagen. Ook is er bij een dagopvang nooit een probleem met ziekte of afwezigheid van de “oppas”, aangezien er altijd iemand zal zijn die kan invallen. We kunnen haar iedere dag, behalve in het weekend, brengen van 7 uur ’s ochtends tot 7 uur ’s avonds. De enige dagen dat de opvang gesloten is, is wanneer er een feestdag is. Gelukkig kunnen wij Lexi op feestdagen (de keren dat we moeten werken) naar haar opa en oma brengen. 

In de afgelopen maand hebben wij Lexi weer beter leren kennen, en zij ons ook. Soms doet ze dingen, waarvan we zien dat het om aandacht is. Grappig is dat, ze begint nu door te krijgen hoe papa en mama in elkaar zitten. Ze beweegt meer, speelt meer en eet meer. Langzaam maar zeker wordt ons kleine meisje steeds groter, en hoewel dat soms zo jammer is, is het van de andere kant geweldig om te zien.

 I say, op naar het halve jaartje!  


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s