Zeven kleuren…

Jup, die schijt ik. Niet alleen in het verleden scheet ik die, ik schijt ze nog altijd. Wanneer? Naar mijn idee te vaak. 

Gisteren kwam ik weer face to face met mijn schijtluis-zelf. Ik moest naar de tandarts, en voor degene die het nog niet wisten; ik háát de tandarts. Nou ja, niet de tandarts zelf -hij is namelijk best een vriendelijke knakker- maar van het bezoek aan de tandartspraktijk krijg ik spontaan de rillingen. Toen ik daar zo hulpeloos in die stoel lag met mijn mond wijd open, knikkende knieën en twee ogen die naar mijn ontstoken-niet-meer-te-redden-kies staarden besefte ik me dat ik echt een angsthaas ben. 

Nu ik mama ben, realiseer ik me dat er eigenlijk maar één ding op zit: I need to man up. De angst die ik heb voor bepaalde dingen zal ik onbewust overbrengen naar mijn dochter, en dat wil ik niet. Zelf ben ik in de meeste gevallen bang voor het onbekende. Ik zou ook nooit een persoon kunnen zijn die leeft onder het motto “je moet alles een keer geprobeerd hebben”. Niet mijn ding om uit die comfort zone te stappen, al helemaal niet mijn ding om zomaar alles te proberen zonder dat ik er een Wikipediapagina bij heb gepakt en 10 forums over heb gelezen. En je raad het al, na het lezen hiervan blijven meestal alleen de negatieve dingen hangen die me uiteindelijk ervan weerhouden om iets te doen. 

Het is natuurlijk pure onzekerheid, en hoewel ik een stuk zelfverzekerder ben sinds ik Lexi heb, merk ik dat het moederschap me op het gebied van angst niet helemaal veranderd heeft. Het enige middel dat werkt, is het weten dat sommige dingen gewoon móeten, zoals die tandarts bijvoorbeeld. Maar ook op het einde van mijn zwangerschap zag ik er zwaar tegenop om te bevallen. Je hoort van alle kanten horrorverhalen, soms zelfs zonder dat je erom vraagt. Die verhalen maakte mij ontzettend onzeker en bang, terwijl mijn bevalling uiteindelijk bijna een droombevalling was. Niets aan het handje, geen vreselijke complicaties of tegenvallers, het ging gewoon goed. Je zou denken dat ik na deze ervaring meerdere dingen gewoon over me heen zou laten komen, maar dat blijkt toch niet het geval te zijn. 

Om mijn angst de baas te worden zal ik toch wat meer vertrouwen moeten hebben in de mensen om me heen en mijn eigen kunnen. Als ik niet eens in mezelf kan geloven, hoe kan ik mijn kind (en anderen) dan leren om wél in mij te geloven. Kinderen hebben sowieso voelsprieten die aanvoelen hoe jij in je vel zit, en dan kun je ze wijsmaken wat je wil, als jij er niet achter staat merkt jouw kleintje dat echt wel. Om Lexi te leren dat de wereld om haar heen niet eng is en vele angsten overwonnen kunnen worden, zal ik zelf eerst mijn eigen angsten moeten overwinnen. 

De tandarts, de dokter, een ingreep, rijlessen, school, werk, confrontaties aangaan, een mening uiten, dingen alleen doen, iets regelen, voor jezelf opkomen of nieuwe dingen proberen, het zijn allemaal dingen waarbij angst een rol kan spelen. Gewoon doen, dat is eigenlijk het enige wat je kan helpen om van je angst af te komen. Ik kom er wel, misschien met babystapjes, maar ik kom er ooit. 

Tot die tijd ben ik eerlijk over mijn angsten, eerlijk over mijn zelfvertrouwen en onzekerheid die mij maken tot wie ik ben. Ik wil dingen op mijn eigen tempo doen en proberen, maar het helpt zeker om soms even een duwtje te krijgen. Helemaal alleen lukt het me niet, daarvoor heb ik mijn vrienden en familie hard nodig. Ik weet dat ik trots kan zijn op de dingen die ik wel gedurft heb in het verleden, en zo zal ik ook trots zijn op de dingen die me in de toekomst gaan lukken. 

Met mijn kleine meisje wil ik bereiken dat ze sterker in haar schoenen staat dan hoe ik in mijn schoenen stond. Gelukkig heeft ze een papa die totaal het tegenovergestelde is van mij in dat soort dingen, en hopelijk kijkt ze daar ook naar op. Het komt wel goed, en soms bang zijn voor dingen mag best. It’s in our nature. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s