Baby update: 7 maanden oud

Kruipend, klimmend en brabbelend de 7e maand in; tijd voor een nieuwe baby update!

Er is in de afgelopen maand niet bijzonder veel veranderd qua Lexi’s ontwikkelingen. Toch zijn de kleine veranderingen die er zijn wel weer de moeite waard om te vieren. Sinds een weekje of twee heeft Lexi het klimmen en optrekken uitgevonden. Overal wil ze op klimmen, en waar de kans zich voordoet trekt ze zich op tot staan. Hoewel ze nog niet stevig zit in haar eentje, of lange stukken kruipt op haar knieën (ze tijgert 9 van de 10 keer), de wil om te klimmen en staan is erg groot. Dozen, wasmanden, trappen en opstapjes, niets is meer veilig. Het is dan ook niet meer mogelijk om haar alleen te laten rondkruipen, om de haverklap moet ik haar weghalen bij spullen waar ze zich aan op wil trekken. 

Dat je kind eens valt of zich bezeerd is gewoon deel van de ontwikkeling, maar aangezien Lexi nog te klein en onstabiel is grijp ik elke kans om haar te beschermen. Ze hoeft maar één keer verkeerd terrecht te komen, en die horrorscenario’s blijf ik voor me zien wanneer ze weer op dat stomme stenen trapje naar onze keuken probeert te kruipen. Ik blijf gewoon nog even dichtbij. De laatste dagen probeert ze vaak te kruipen, maar na een paar goede bewegingen heeft ze er genoeg van en zakt ze op haar buik om verder te tijgeren. Het is alsof ze niet snel genoeg vooruit komt als ze kruipt, en daardoor ook niet verder probeert te kruipen. Ze kan het wel, maar neemt liever de makkelijke weg. 

Nu het vaker lekker weer is, nemen we Lexi zoveel mogelijk mee naar buiten. Lange wandelingen, mee naar de stad of het terras en natuurlijk de tuin in. In de tuin hoeven we ons niet druk te maken dat Lexi er vandoor gaat, want blijkbaar vind ze gras echt nót done. Het moment dat ze het gras aanraakt zie je de schrik in haar gezicht, doodeng vindt ze het! Lexi blijft liever veilig op een deken of speelmat liggen. 

Wat betreft eten en slapen gaat alles zijn gangetje. Ze eet nu iets meer dan voorheen en slaapt iets minder. De nachten slaapt ze nog altijd heerlijk door, zoals ze eigenlijk altijd heeft gedaan, en overdag blijft ze wat meer wakker om te spelen. Eten bestaat nog altijd uit flesvoeding, fruithapjes en een inmiddels wat uitgebreidere avondmaaltijd. Het enige waar wij nog mee moeten beginnen is het geven van brood, wat lastig is met een baby die voor zoveel dingen allergisch is. Het enige brood wat ze kan verdragen is brood op waterbasis, zonder melk, soja, lactose and what not. Een keer heeft ze het geprobeerd, maar dat brood is niet te pruimen. 

Toch wel het allerleukste moment in de afgelopen maand was de eerste keer dat ze ‘papa’ zei, zo ontzettend schattig! Haar eerste “woordje”, en natuurlijk snapt ze nog niets van haar “woordjes” maar ons hart smelt er toch van. Oh, het klinkt zo lief. Ons meisje doet het goed, dat is zeker. Ze groeit, is tevreden en gezond, en dat is eigenlijk het enige wat telt. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s