Opvang voor Lexi

Zorgen voor andermans kinderen, het is een vak apart. We mogen in onze handen klappen dat er mensen zijn die met plezier op kinderen passen, want niet iedereen is ervoor gemaakt. In mijn zwangerschap vond ik het zoeken naar een geschikt opvangadres een hele opgave, dit vooral omdat ik het moeilijk vond om te accepteren dat ik mijn new born een aantal dagen in de week zou moeten afstaan aan vreemden. Ik had twee opties; een gastouder of een kinderdagverblijf. Op dat moment gruwelde ik bij de gedachte dat ik mijn kind naar een kinderdagverblijf zou moeten brengen. Ik had er een bepaald beeld van, dacht dat mijn kind niet genoeg aandacht zou krijgen of dat het te druk zou zijn voor haar. Mijn keuze was dus al snel gemaakt, we gingen op zoek naar een gastouder. Uiteindelijk bleek dit een hele klus te zijn, moeilijker dan ik had verwacht. We zochten naar een gastouder met flexibele opvangdagen en tijden, aangezien ik geen vaste dagen werk en Tim nog een studie volgt. Daarbij wilden we het liefst een opvangadres in de buurt, zodat het voor mij (zonder rijbewijs) ook mogelijk was om Lexi te brengen en op te halen. 

Na vele teleurstellingen, gastouders die al vol zaten en gastouders die niet voldeden aan onze eisen kreeg ik eindelijk een telefoontje van een gastouderbureau dat er een gastouder voor ons gevonden was. Er volgde een kennismakingsgesprek, een gesprek waarvan wij dachten dat het maximaal een uurtje zou duren liep uit tot een gezellige bedoeling van drie uur lang. Na dit bezoekje wisten we dat we eindelijk onze gastouder hadden gevonden, net op het nippertje, want ik ging al richting het eind van mijn zwangerschap. 

Net voordat mijn verlof ten einde kwam hebben we Lexi een ochtend naar de gastouder gebracht, om te wennen aan het idee en om Lexi en onze gastouder ook te laten wennen aan elkaar. Deze ochtend verliep perfect, en gaf ons dan ook het gevoel dat we Lexi na mijn verlof met een gerust hart bij onze gastouder konden laten. Lexi ging net drie maanden naar de gastouder toen we te horen kregen dat het gezin ging verhuizen, helaas te ver weg om Lexi er nog naartoe te brengen. Even zakte de moed in mijn schoenen, aangezien ik wist dat ik opnieuw op zoek moest gaan naar een opvangadres voor Lexi en dit de vorige keer de nodige stress opleverde. Er zat helaas niets anders op, de zoektocht naar een nieuw opvangadres kon weer van start gaan. Ik zal niet liegen, ik vond het verschrikkelijk dat onze gastouder stopte, aangezien ze ontzettend goed was met Lexi. Lexi had veel problemen met haar allergieën en reflux in die tijd, onze gastouder wist precies hoe ze daarmee om moest gaan aangezien ze er ervaring mee had. De dag dat ik wist dat ze ermee zou stoppen, heb ik dus wel even een potje zitten janken. 

De zoektocht naar een nieuwe gastouder liep op niets uit. Ik had er één gevonden, redelijk in de buurt en redelijk flexibel, maar iets bleef me tegenhouden. Mijn schoonmoeder stelde voor om Lexi dan toch naar het kinderdagverblijf in ons dorp te brengen, mits er hier nog plek was. Mijn schoonouders zouden iets meer dagen op zich nemen om op Lexi te passen, en de dagopvang zou een oplossing zijn totdat we een andere gastouder zouden vinden. Eigenlijk had ik ook geen zin meer om te zoeken, als ons dit zou bevallen zouden we Lexi in het vervolg gewoon naar de dagopvang laten gaan. We hebben bij het kinderdagverblijf een rondleiding gekregen in de avond, zo konden we in alle rust rondkijken en werd ons alles over de opvang verteld. Eenmaal terug van de rondleiding kwamen we tot de conclusie dat het kinderdagverblijf misschien tóch wel een fijne, veilige plek voor onze dochter zou zijn. 

Een aantal dagen erna bracht ik haar voor het eerst. Het ideale is dat de kinderopvang op loopafstand van ons huis ligt. Binnen 10 á 15 minuten ben ik er, en dan heb ik gelijk een heerlijke wandeling kunnen maken met Lexi. De eerste keer dat ik haar bracht liep ik weg met een gemengd gevoel. Ik vond het moeilijker dan toen ze naar de gastouder ging, terwijl het Lexi duidelijk geen reet kon interesseren. Ze speelde gelijk, had geen oog meer voor mij en leek zich prima op haar gemak te voelen. Op mijn werk heb ik wel even gebeld hoe het ging, en blijkbaar ging het ontzettend goed. Tot op heden zijn we ontzettend blij met de keuze die we hebben gemaakt, Lexi vermaakt zich prima op het kinderdagverblijf. Op dit moment zit ze nog bij de babygroep, dit blijft zo totdat ze 1 jaar wordt. Het is prachtig om te zien dat ze met andere kinderen contact legt, en dat ze alle ruimte en mogenlijkheden heeft om de hele dag te spelen en zich verder te ontwikkelen. Nooit hebben we gehoord dat Lexi een slechte dag heeft gehad daar, of lastig was. Er wordt zelfs constant gezegd dat ze een van de makkelijkste en gelukkigste baby’s is die ze ooit daar hebben gehad. ‘Ze is altijd zo tevreden, huilt bijna nooit en kan zichzelf de hele dag prima vermaken’ krijgen we telkens te horen. Ook het feit dat ze zoveel contact met andere kinderen wil leggen blijkt opmerkelijk te zijn voor haar leeftijd, dit deed ze al vanaf het begin. 

Lexi gaat nu ongeveer 2 dagen in de week naar het kinderdagverblijf, de rest van de dagen dat wij er niet zijn gaat ze naar haar opa en oma. Ergens ben ik blij dat we de switch van gastouder naar kinderopvang zo snel hebben moeten maken. Ik denk dat wanneer ze ouder zou zijn geweest, ze er teveel van had meegekregen. Misschien was ze dan al te gehecht geraakt aan de gastouder, en zou ze niet kunnen wennen aan de verschillende gezichten en drukte van het kinderdagverblijf. Beide heeft zijn charmes hoor, ik zou je niet kunnen zeggen waar ik een voorkeur voor heb. Bij een gastouder is je kind in een huiselijke omgeving en draait hij of zij met het gezin mee, ook is het wat persoonlijker. Aan de andere kant is het voordeel van een dagverblijf dat je kindje went aan vreemden en went aan interacties met leeftijdsgenootjes. Iets wat voor mij nog een groot voordeel is aan de opvang, is dat er altijd iemand is. Wanneer een gastouder ziek is, heb je geen opvang. Wanneer er bij het dagverblijf iemand ziek is, valt iemand in. Ook is het kinderdagverblijf flexibel in tijden en dagen, wat voor ons van groot belang is. 

Hoe dan ook, wij zijn allang blij dat er mensen zijn die ons dochtertje kunnen èn willen opvangen. Mensen die haar veiligheid, liefde en zorg bieden. Mensen waar wij Lexi met een gerust hart bij kunnen achterlaten, zodat wij zonder zorgen ons eigen ding kunnen doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s