Welcome baby, smile to the camera – Fotofabriek.nl

Tegen het eind van mijn zwangerschap werd me tijdens een gesprek bij de verloskundige de vraag gesteld of ik een geboorteplan had. Een echt geboorteplan had ik niet, maar er waren twee dingen die ik wel graag wilde: bevallen in het ziekenhuis en de geboorte van onze dochter vastleggen op camera.

Fotograferen is een hobby van me die ik jammer genoeg door gebrek aan tijd en een up to date camera niet vaak meer uitoefen. Jaren geleden kreeg ik mijn eerste spiegelreflexcamera waarmee ik vrolijk op pad ging om foto’s te schieten van mooie plekken. Ik nam dat ding bijna overal mee naartoe en probeerde mijn camera te leren kennen door er gewoon mee te experimenteren. Uiteindelijk is de technologie zo veranderd dat zelfs de foto’s die ik met mijn smartphone neem van betere kwaliteit zijn dan de plaatjes die ik met mijn fossiele camera maak.

Terug naar het “geboorteplan”; mijn wens om mijn bevalling en de geboorte van Lexi te laten fotograferen. Op dat moment was ik me er niet van bewust dat er fotografen zijn die geboorteshoots doen, dus moest mijn vriend er maar aan geloven. Mijn camera ging mee in de vluchttas en op het moment dat ik zou gaan persen zou deze zich nog een keer mogen bewijzen.

Tja, en dan lig je daar. Ruggenprikje hier, infuusje daar, 10 centimeter ontsluiting tussen je benen, vriendje aan je rechterzijde, ‘we gaan beginnen met persen’ hoorde ik de verloskundige zeggen, ‘mag er een stagiaire bij zijn?’

Natuurlijk mocht er een stagiaire bij zijn, als ze dan wel even mijn camera uit mijn tas wilde vissen en zich voor het komende half uur als fotografe wilde gedragen, dan wel. Daar stond ze dan, uit te vogelen hoe mijn bijna verroeste spiegelreflexcamera in godsnaam werkte. Arm kind, ze kreeg het niet geregeld. Mijn vriend gaf haar op mijn verzoek mijn telefoon en daarmee heeft ze mijn bevalling prachtig (lees: geen vingers voor de lens, geen bewogen foto’s, geen close ups van dingen waar ik geen close ups van wilde etc.) vastgelegd. Ik heb geen idee wie ze was, maar ik ben haar eeuwig dankbaar.

De foto’s stoppen op het moment dat Lexi in mijn armen werd gelegd en Tim en ik elkaar met tranen in de ogen aankijken. Hoewel ik dacht dat dat de laatste foto’s waren, kreeg ik de dag na Lexi’s geboorte een foto van Tim doorgestuurd die hij zelf had gemaakt toen Lexi in mijn armen lag, enkele minuten nadat ze geboren werd.

Ik word niet snel geëmotioneerd door een foto, maar dit kiekje overtrof elke foto die ik ooit gezien of zelf gemaakt had. Dat meest bijzondere moment, hèt moment tussen mij en mijn kind was vastgelegd door mijn lieve vriend.

Nog altijd is dit de meest waardevolle foto die ik heb, ik kan iedere moeder aanraden om dat moment met je newborn te laten fotograferen.

Daar waar ik op mijn sterkst en tegenlijkertijd ook op mijn zwakst was, daar waar de tijd even stil stond en waar er ik volledig in mijn eigen bubbel zat met mijn meisje. Dat moment waar mijn hart nog steeds van overspoeld, dat moment is vereeuwigd.

Via www.fotofabriek.nl heb ik mijn dierbaarste foto laten drukken op berkenplex (hout). En wat is hij prachtig geworden! De kwaliteit van de foto is ontzettend mooi gebleven, iets waar ik altijd mijn twijfels over heb als ik een foto laat drukken. Fotofabriek biedt naast wanddecoratie ook andere fotoproducten zoals cadeaus, kalenders, fotoboeken, agenda’s en meer. Wil jij ook je meest bijzondere moment op hout laten drukken? Klik dan hier.

Ik geniet ondertussen nog even na van mijn nieuwe uitzicht op de muur!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s